Do what you want

Wanneer mijn gevoel het lef heeft Mij te laten staan op een onbereikbare plek Waar ik mezelf ook afsluit van teen tot nek Zodat ik alleen mijn hoofd nog kan laten hangen En kan rondkijken voor hulp Dan speelt niet alleen mijn gevoel, maar ook mijn lichaam een rol En daardoor schiet ik helemaal vol Waarom zijn er zo weinig mensen die mijn gevoel herkennen? En waarom kan het de rest niets schelen Waarom moet ik mij steeds in tweeën verdelen Wanneer mijn gevoel het lef heeft Mij te laten staan op een drukke plek Dan heb ik niets geleerd, mezelf van teen tot nek En zal ik nooit verder komen En blijven plakken in de drek